Woooow. Pfff. Laten we dit doen 😂 Als kind zijnde met de originele Star Wars-trilogie waren de films de facto het epische ruimteopera-universum in mijn wereld. Het zou altijd een zware onderneming zijn om terug te keren naar een galaxy far, far away, en zowel oude garde als nieuwe fans tevreden te stellen. Ik zag Episode I op de openingsdag en vond het absoluut geweldig. Het was een technisch wonder, en geen van de voor de hand liggende tekortkomingen viel toen echt op. Ik was weggeblazen door het vuurwerk. Dat gezegd hebbende, hoe vaak ik deze film ook herbekijk door de jaren heen, het blijft me verbazen hoe ik gewoon vergat hoe vreemd en alle kanten het eigenlijk is. Hoewel het bomvol zat met baanbrekende (voor 1999) special effects en dappere nieuwe digitale werelden, is het opmerkelijk hoeveel van deze film gewoon blijft vasthaken. Van de te lange expositie-dumps, afschuwelijke handelsfederatie-“slechteriken”, de ogenschijnlijk eindeloze stukken van de Tattooine-woestijn, debatten in de senaat, Jedi-raad bijeenkomsten, hooded Emperors die aan touwtjes trekken, veel gesprekken aan boord van ruimteschepen... voor een flashy sci-fi-epos is er een verrassend gebrek aan flashy sci-fi-actie. Er is ook veel om van te houden aan wat er wel is. Verbazingwekkende werelden en wezens en culturen zijn om elke hoek te vinden, en de film barst van rauw creatief talent zonder budget- of creatieve beperkingen. Wat de personages betreft, hebben we enkele van de besten uit de franchise. Ewan McGregor is geboren om Obi-Wan te zijn, en zijn frisse, jeugdige, maar wijze kijk op het personage is voor mij definitief. Liam Neeson straalt als de iconische Jedi-meester, en natuurlijk kunnen we The Phantom Menace niet bespreken zonder een van zijn grootste creaties, Darth Maul. Als er ooit een schurk was die Vader (Vader) kon evenaren, kwam Maul dicht in de buurt. Jake Lloyd... nou ja... hij deed wat hij kon. Natalie Portman’s Amidala is prima, hoewel het personage het meest zou uitblinken in Attack of the Clones. De pod-race-scènes waren geweldig, al was het soms een slop om er te komen. Al met al is de film een enorme gemengde tas, met een paar iconische momenten, veel originele trilogie-achtergrond, vreselijke lore- toevoegingen (Midichlorians?!), en de grootste lightsaber-duel ooit. Als ik er een nummer op moest plakken? 6/10. Essential, maar flawed!