Wat een meesterwerk! Zelfs vandaag de dag ziet Yoshi’s Island er geweldig uit en klinkt het fantastisch. Er zit iets magisch in de combinatie van deze specifieke kunststijl en de grafische kenmerken van SNES, zoals mode 7. Men kan beweren dat de meeste levels op elkaar lijken of dat er niet zoveel nummers zijn of dat Baby Mario’s gehuil irritant is, maar daar heeft men aan het eind van de dag niets aan. Ik weet niet waarom het spel Super Mario World 2 werd genoemd anders dan voor marketingredenen, aangezien het zijn eigen serie heeft voortgebracht. Hoe dan ook, speel het!