Ik mag misschien mezelf herhalen, maar Super Castlevania IV is een van de grootste games aller tijden. Ik speelde het vooral met een vriend en ik herinner me dat ik versteld stond van de lengte: we speelden uren en we kwamen nauwelijks bij de ingang van Dracula’s kasteel. De graphics kunnen soms wat ruw zijn, maar de muziek is een kunstwerk. Dit is een spel dat ik altijd elk jaar speel wanneer Halloween nadert: ideaal om in de sfeer te komen. Het spel is misschien een beetje te makkelijk, maar het levelontwerp blijft zichzelf telkens vernieuwen, zodat het nooit saai wordt. Ik vroeg me altijd af wat het nut was van het invoeren van mijn naam aan het begin, aangezien er geen dialoog is. Een cultklassieker.