Verzamelen van de Nintendo Switch terwijl hij nog warm is

Een gesealde kopie van Super Mario 3D All-Stars veranderde in een verzamelobject voordat de console waarop het draait de winkelrekken verliet. Nintendo zette een houdbaarheidsdatum op de fysieke oplage – de productie stopte eind maart 2021, grofweg zes maanden na release – en verzamelaars behandelden het als een sneaker-drop, niet als een gamelancering. Dat is het Switch-tijdperk in één zin: de eerste Nintendo-generatie waarin het verzamelen begon terwijl de hardware nog steeds verkocht werd.

Dat maakt het een vreemde platformreeks om te verzamelen. Er is nog geen nostalgie-gedreven schaarste, nog geen decennia van zolderbeschadiging – slechts een enorme installbase en een markt die al de woordenschat van eerste drukken en gelimiteerde runs geleerd heeft. Zo navigeer je erdoorheen.

Kent u uw HAC van uw HEG

De hardwarefamilie splitst in vier hoofdgroepen. Het lancermodel (HAC-001, maart 2017) is de basislijn. In 2019 verscheepte Nintendo stilletjes een revisie, HAC-001(-01), met een diepergeproduceerde Tegra X1 die de batterijduur grofweg verdubbelde – het herkenningspunt is de volledig rode doos, versus de witte doos van het lancemodel. Daarna kwam de handheld-only Switch Lite (HDH-001, eind 2019) en het OLED-model (HEG-001, eind 2021) met zijn 7-inch paneel, 64GB opslag en een dock met ingebouwde LAN-poort.

Serienummerprefixen doen hier meer ter zake dan bij eender welke vorige Nintendo-console. Lancereenheden beginnen met XAW; de 2019-revisie begint met XKW. Vroege XAW-eenheden zijn gewild bij de homebrew-gemeenschap omdat ze kwetsbaar zijn voor een niet-patchbare boot-exploit, en latere hardware wordt in plaats daarvan aangepast met vastgesoldeerde modchips – advertenties zoals deze gemodde Switch OLED zijn hun eigen hoek van de markt. Prima als dat is wat je zoekt, maar een gemodde console is een knutselaarstoestel, geen geseald-schap-stuk – en het zou niet geprijsd moeten worden alsof het dat wel is.

Waarom 'gelimiteerd' ophield 'zeldzaam' te betekenen

Hier is de onaangename waarheid over 3D All-Stars: het venster was beperkt, het volume niet. Nintendo heeft in die zes maanden bergen kopieën gedrukt, dus gesealde exemplaren zijn makkelijk te vinden – een CIB-kopie is heerlijk om te bezitten, maar het is geen loterijticket. Echte schaarste op Switch leeft bij de boutique-uitgevers: Limited Run Games, Super Rare Games en Strictly Limited Games maken hun oplagegroottes vooraf bekend, en wanneer een run een paar duizend eenheden is, blijft het een paar duizend eenheden.

Die transparantie werkt twee kanten op, want standaard retailgames worden constant herdrukt, en 'first print' is een magische frase geworden die verkopers over listings strooien. Als iemand claimt een eerste druk te hebben, vraag wat het er een maakt – een specifieke insert, een covervariant, een detail in de kleine lettertjes op de achterkant. 'Het is oude voorraad' is geen antwoord.

De dock is de helft van het verzamelobject

Speciale-edition Switches zijn waar de valkuilen duur worden, omdat de console zelf vaak het minst onderscheidende deel is. De Animal Crossing: New Horizons-editie uit 2020 gaat echt over de pastel Joy-Con en de patroon-witte dock – en, berucht, het bundle bevatte niet eens de game. De Zelda: Tears of the Kingdom OLED heeft gouden Joy-Con en een gedecoreerde achterplaat; de Splatoon 3 OLED heeft gradient Joy-Con en een met graffiti besprenkelde dock.

Al die onderdelen klik je los, en ze worden allemaal afzonderlijk verkocht. De markt staat vol met Animal Crossing 'edities' die een standaard console zijn met geadopteerde pastel Joy-Con, gedockt in effen grijs. Een bewaarder heeft de correcte console, zijn eigen dock en Joy-Con, en bij voorkeur de bijpassende buitenverpakking. Mist één stuk en je koopt een kostuum, geen editie.

Bewaarderlisting of schapvoorraad?

De meeste Switch-advertenties zijn schapvoorraad: gespeeld, min of meer compleet, eerlijk geprijsd. Niets mis mee – bulkpartijen zoals deze stapel van meer dan honderd games zijn precies hoe je goedkoop een speelbibliotheek opbouwt. Maar wanneer een advertentie verzamelaarsgraad claimt, controleer dan de dingen die stilletjes ontbreken:

• Inserts en codekaarten – Switch-doosjes worden bijna leeg verzonden, dus elke insert telt, en DLC-codes in 'complete' dozen zijn meestal al ingewisseld.
• Boutique-extra's – Super Rare Games-kopieën komen met ruilkaarten; limited editions hebben certificaten, soundtracks, art books. Gestripte kopieën moeten als gestripte exemplaren geprijsd worden.
• De juiste revisie – een speciale-edition console met een niet-passende of ontbrekende dock, of een 'launch' unit met een XKW-serienummer, is niet wat de titel zegt dat het is.
• Fysiek betekent fysiek – sommige geboxte Switch-releases zijn gewoon een downloadcode in een case. Als de cartridge niet is afgebeeld, vraag ernaar.

En een slotketterij: de speciale edities die iedereen op dag één in de kluis deed, zullen altijd in de duizenden geseald bestaan. De echt lastige vondst over twintig jaar zal de saaie rode-doos 2019-revisie zijn, mint en compleet, omdat niemand eraan gedacht heeft er een te bewaren. Wat ligt er nu in je lade dat je niet serieus neemt?