Oké, verder op de agenda om het weekend af te ronden hebben we het meest recente filmgedeelte voor mijn onderwater (of in dit geval bovenwater) film kickserie waar ik de afgelopen dagen mee bezig ben geweest. Ditmaal hebben we de late jaren negentig monsterfilm mega juweel, Deep Rising. Ik zal niet pretenderen dat dit een lang verloren, absoluut must-see cultklassieker is die gisteren in iedereen’s collectie moet zitten. Wat ik wel zal zeggen is dat het een behoorlijk hoop plezier is met de juiste verwachtingen. Dit is jaren ’90 kaas galore, maar er zit ernst in en volledige en complete toewijding aan de soms wat belachelijke gebeurtenissen. Met een vlotte vaart en een oprecht spannend gevoel van momentum is het moeilijk om er niet gewoon in mee te gaan en van de rit te genieten. Er zijn zelfs af en toe wat lichte schrikmomenten. Ik kan niet precies aanwijzen waarom deze film werkt, maar dat doet hij wel. Leuke kills, over-the-top vertolkingen, een heel era-specifieke toon, ik kan niet anders dan dit ten minste één keer per jaar opnieuw willen bekijken. Treat Williams was altijd al een beetje awkward in de rol van de hoofdrolspeler, maar hij deed net zo solide werk als hij ooit zou doen in deze sci-fi cult... favoriete? 😂😅🤘Nog iemand een Deep Rising-fan?