Oké, tijd voor een harde bocht weg van sciencefiction, horror, epische franchises, enzovoort, en een korte trip terug naar WWII voor een uitstapje. Enemy At the Gates heeft me altijd wel aangesproken als een van de ondergewaardeerde moderne films in het genre. In de kern is het een verhaal dat neerkomt op twee legendarische scherpschutters die het tegen elkaar opnemen te midden van de Slag om Stalingrad. De film zit vol met een verscheidenheid aan memorabele personages, een gematigd maar energetiek tempo, en een verrassend effectieve reeks subplots die nooit geforceerd aanvoelen of te losstaan van het hoofdverhaal. Er zijn velen spannende momenten van ongelooflijke spanning tussen Jude Law’s Vasily Zaytsev en Ed Harris’s Erwin König terwijl ze slimheid en geweren meten in de chaos van de oorlog. Het is niet de bloedigste film, wat prima is, maar ik denk wel dat het misschien gebaat was bij iets minder algehele steriliteit, vuile gezichten en gewonde soldaten wel of niet. Er was geen zwakke vertolking te bekennen, en over het algemeen blijf ik me telkens afvragen waarom deze niet vaker genoemd wordt. Zijn er nog fans?