Hey allemaal! Het is hier weer een vroege zondagochtend in de Bay Area, en de koffie wordt gezet op de achtergrond terwijl er nieuws voorbij komt over true crime/paranormal. Misschien komt het omdat er voor het eerst in ruim een decennium meer dan een paar maanden tussen Marvel-avonturen zitten, maar ik mis de MCU de afgelopen weken enorm. Thor lijkt in mijn ogen op Hulk in de belangrijkste zin waarin Marvel het karakter overall heeft mishandeld. Drie verschillende films, drie radicaal verschillende tonen, alle drie solide lezersfilms die worden gehinderd door hun eigen unieke, maar vaak kritische problemen. De eerste was eigenlijk vrij solide, een beetje droog, nogal langzaam, maar overall vermakelijk. Achteraf gezien voelt het grotendeels onbeduidend. Dark World was dichter bij de toon die volgens mij de uiteindelijke Thor-weergave zou kunnen zijn: donker, maar fantastisch en gewichtvol. De film zelf is enorm onderschat, en ik ben echt in de minderheid die het bovenaan de trilogie plaatst. Ragnarok... oh Ragnarok. Lang kon ik dit filmpje niet uitstaan. Ik kan Taika Waititi niet uitstaan. Iets aan zijn specifieke gevoeligheden irriteert me gewoon. Zijn humor landt niet, of maakt geen connectie met mij op welke manier dan ook. Dat gezegd hebbende, als je zijn 180 graden tonale bastardisering van alles wat eraan vooraf ging accepteert, kan de film een leuke afleiding zijn. Het is oké. Onder de MCU, maar het is wel een MCU-film. Ik ben bang en kijk niet uit naar Love and Thunder in het minst 😂😂😂Hoe dan ook, hier is een mooi klein momentopname van de Infinity Thor-trilogie in al zijn rommelige, inconsistente glorie. Wat vinden jullie van de eerste drie solo-uitgaven van onze allermrootste Asgardiaanse vriend? Welke is jouw favoriet? Ben je enthousiast voor Love and Thunder? Laten we praten!