Als grote fan van Bomberman en zijn frenzy multiplayer battle royale-modus was kiezen voor Wario Blast een no-brainer. Hoewel het spel trouw blijft aan zijn Bomberman-roots, maakt de aard van spelen op de Game Boy het grotendeels een singleplayer-ervaring, en daar is dit soort spel niet in uitblinkt. Solo spelen maakt het spel saai, traag en langzaam... in één woord: vervelend. Het Wario-thema is slechts een algehele lik schilderwerk, het had net zo goed iemand anders kunnen zijn; het zou niets veranderd hebben. Hoewel bommen in latere games wel bij Wario bleven hangen, om de een of andere reden. Wario Blast profiteert van de Super Game Boy, die tijdens de release van het spel sterk gepromoot werd. Het heeft een mooie beeldrand en een 4-spelers-modus, net als de SNES-games... in dat geval, waarom niet direct een SNES-versie van Bomberman spelen, met betere geluiden, graphics en geen verkleinde schermweergave? Het heeft me altijd verbaasd.