Ik moet toegeven dat ik in 1997 een Tamagotchi had. Dat was heel veel plezier en toen ze een Game Boy-versie op de plank zagen, kochten mijn ouders hem meteen voor mij. Deze Game Boy-versie verandert veel ten opzichte van het kleine LCD-spel (dat ik jullie vergeten te laten zien) vooral omdat je je Game Boy niet 24/7 kunt aan hebben. De ervaring is niet helemaal hetzelfde, en helaas is het niet zo boeiend als het oorspronkelijke speelgoed. De filosofie achter een Game Boy-spel is dat de speler actief is, terwijl het spel op het speelgoed meer passief is. En bij een spel dat weinig inhoud heeft, actief zijn op niets kan snel saai worden. Dat is jammer omdat Tamagotchi op Game Boy ontzettend schattig is.