Hoe afdingen op PS2-games zonder de deal te verpesten

Elke PS2-verzamelaar doet uiteindelijk een bod dat in het niets verdwijnt – geen tegenbod, geen afwijzing, gewoon stilte. Negen van de tien keer is het geen onbeleefdheid. Het bod liet de verkoper weten dat je je huiswerk niet had gedaan, en niemand is een vreemde een gratis les verschuldigd.

De PlayStation 2 is de beste onderhandelingsklas die deze hobby heeft. Meer dan 150 miljoen consoles verkocht, een bibliotheek die in de duizenden titels loopt, oplages zo groot dat het merendeel nog steeds goedkoop en overal is. Diepe voorraad betekent dat afdingen routine is – en routinematig afdingen betekent dat er etiquette is, aan beide kanten van de deal.

Bouw je bod op verkochte prijzen, niet op wensdenken

Vraagprijzen vertellen je wat optimisten hopen; voltooide verkopen vertellen je wat kopers daadwerkelijk betalen. Voordat je een getal typt, zoek een paar recente verkopen van dezelfde titel, dezelfde regio, dezelfde staat. Dat is jouw corridor, en een verstandig openingsbod valt daarin – dicht bij de onderkant, zeker, maar erin.

"Zelfde" doet daar veel werk, want drie dingen bewegen PS2-prijzen meer dan de meeste kopers toegeven:

• CIB versus alleen schijf. Een complete kopie met handleiding is een ander product dan een losse schijf, niet hetzelfde product met een kleine premie erop.
• PAL versus NTSC. Een PAL-kopie van Time Crisis 2 – Namco's GunCon 2 light-gun klassieker – handelt in een andere markt dan zijn Noord-Amerikaanse tweeling. Vergelijken over regio's heen kan je "eerlijke" getal enorm doen afwijken.
• Gesealde en gecertificeerde kopieën. Een fabrieksgesealde Buzz! Junior: Monster Rumble of een WATA-gegradeerde eerste persing is niet geprijsd als een spelerskopie, en bieden alsof dat zo is zal je doen zwijgen.

Voorraad doet er net zoveel toe. Als de aanbieding The Simpsons: Hit & Run is – een game die blijkbaar in elk PAL-huishouden stond – zijn er altijd andere exemplaren, en heb je onderhandelingsmacht. Als het het enige complete exemplaar is dat je in maanden hebt gezien, heb je dat niet, en je bod moet dat weerspiegelen.

Waar onderhandeling eindigt en het lage bod begint

Een werkbare regel: openen op 10–20% onder een redelijk geprijsde aanbieding is onderhandelen. Openen op de helft is ruis. Verkopers zijn niet beledigd door lage biedingen – ze zijn beledigd door luie biedingen die de conditiefoto's, de volledigheid en de regio die daar in de titel staat, negeren.

Kopers, voeg één zin context toe. "Zou u X aannemen? Ik kijk ook naar twee van uw andere PS2-aanbiedingen" leest heel anders dan een naakt getal. Context verandert een lage bieding in een openingspositie.

Verkopers, beantwoord nooit met stilte. Weiger beleefd of doe een tegenbod – zelfs een tegenbod net onder je vraagprijs houdt de deur open. De koper die laag op je Simpsons-kopie kwam betaalt misschien volgende maand de volle prijs voor je Gran Turismo, maar alleen als je hen deze maand niet dom liet voelen. De blokkeren-knop is voor spam, niet voor optimisme.

Bundles en gecombineerd verzenden doen het echte werk

De beste PS2-kortingen komen niet van het afknijpen van een verkoper op één game. Ze komen van het groter maken van de deal.

• Bundel. Drie games in één pakket betekent één keer naar het postkantoor en één reeks kosten voor de verkoper. Die besparing is jouw korting – vraag er direct om.
• Gecombineerd verzenden is gratis geld. PS2-dozen zijn licht; een tweede en derde game voegen vaak bijna niets toe aan de portokosten. Items van één verkoper in aparte transacties kopen is een belasting betalen op je eigen ongeduld.
• Veeg de plank leeg. Iemand die een collectie opruimt neemt meestal echt een korting voor "de hele PS2-stapel" – twintig gewone titels in één verkoop verslaat twintig aanbiedingen, twintig pakketten en twintig kansen dat er iets misgaat.

Verkopers kunnen diezelfde hefboom omgekeerd gebruiken: wanneer je een laag bod op één game weigert, vermeld wat je zou doen bij een bundel van drie games. Je hebt net een lage bieder in een grotere klant veranderd.

Tegenbod, weggaan, of gewoon wachten

Doe een tegenbod wanneer de kloof klein is en de toon beleefd – biedingen die dichtbij elkaar liggen sluiten meestal. Ontmoet elkaar in het midden, of ruil een kleine concessie voor iets concreets, zoals verzending dezelfde dag of een extra geheugenkaart erbij.

Loop weg wanneer de andere kant de regels verandert, nors wordt, of het item opvallend anders waardeert dan de markt. Geen bericht dat je kunt schrijven zal dat herstellen, en de diepte van de PS2-bibliotheek is je vriend: voor alles behalve de echte rariteiten komt er altijd wel een ander exemplaar.

En soms is de juiste zet geen van beide. Kijk gewoon naar de aanbieding. Titels met diepe voorraad zakken omlaag als ze blijven staan, en een verkoper die je bod vorige maand negeerde kan volgende maand degene zijn die jou een bericht stuurt.

Hier is het deel dat niemand in zijn aanbiedingsbeschrijving zet: op een marktplaats werkt je reputatie sneller op dan je besparingen. De verzamelaar die prettig onderhandelt krijgt het eerstrecht op de volgende collectie, het eerlijke conditierapport, de "ik doe de demodisc erbij." Het laatste muntje eruit persen win je één keer. Wees de koper die verkopers zich goed herinneren en je wint elke deal daarna – wat op PS2 veel deals zijn.