Hoe PlayStation 2-verzamelen zonder te verdrinken in shovelware

Neem een schijf met blauwe onderkant mee naar de volgende retrobeurs. Een versleten PS2-laser blijft zilveren DVD-games nog maanden lezen nadat hij al faalt op de blauwe CD-persingen, dus een console die de verkoper's exemplaar van een grote DVD-titel opstart kan nog steeds langzaam kapotgaan. Dertig seconden met een blauwe schijf vertelt je meer dan welke "getest en werkend" sticker ook.

Die test doet ertoe omdat de PlayStation 2 nog steeds de meest open deur is in verzamelen. Het is de best verkochte thuisconsole ooit, met een bibliotheek die dieper loopt dan die van welke andere machine dan ook – duizenden titels over NTSC-U, PAL en Japanse uitgaven. Niemand maakt dat volledige set compleet, en dat is het goede nieuws. De overvloed houdt prijzen redelijk en vermindert de concurrentie, wat betekent dat een verzamelaar met een duidelijk thema iets uitstekend kan opbouwen zonder met anderen te hoeven concurreren.

Fat of slim: koop de machine die je verzameling echt nodig heeft

De originele fat PS2 heeft de expansion bay – de sleuf voor de netwerkadapter en een interne harde schijf. Als je thema Final Fantasy XI of de handvol HDD-bewuste titels raakt, is een fat-console niet onderhandelbaar. Binnen de fats is de SCPH-50000 familie het zoete punt: die voegde een infraroodontvanger voor de DVD-afstandsbediening toe en verscheen nadat Sony de meeste schijf-lees-fouten had opgelost die de vroegste borden plaagden.

De slim (SCPH-70000 en later, vanaf 2004) ruilt de bay in voor ingebouwde Ethernet en een formaat dat nauwelijks dikker is dan een DVD-doosje. Eén kanttekening: vanaf de SCPH-75000 revisie herwerkte Sony de interne onderdelen van de console, en een klein aantal PS1- en PS2-titels gedraagt zich vreemd op die latere borden. Als brede backwards compatibility voor jou belangrijk is, houd dan vast aan late fats of die eerste slim-revisie.

Blauwe bodems, zilveren bodems en de lasertest die er echt toe doet

PS2-games werden geleverd op twee formaten: CD-ROM met die onmiskenbare dieppaars-blauwe onderkant, en standaard zilveren DVD. Blauwe schijven concentreren zich in de vroege jaren van de console en in het budgetsegment; de opvallende late-era games zijn bijna allemaal DVDs. Cruciaal is dat de twee formaten de laser anders belasten – daarom geven versleten optica het eerst op voor blauwe schijven.

Dus het aankoopritueel is twee stappen, in volgorde:

• Start een zilveren DVD-titel op. Dit bewijst alleen dat de console leeft.
• Start een blauwe CD-titel op. Dit bewijst dat de laser nog reserve heeft.
• Luister terwijl hij laadt – herhaald klikken en opnieuw zoeken op de blauwe schijf is het geluid van een laser die het aan het opgeven is.

Verkopers testen zelden met blauwe schijven. Niet uit kwade wil – het grootste deel van de beroemde bibliotheek is zilver. Neem de jouwe mee.

Thema's verslaan completionisme: banen die het waard zijn om te claimen

Met een bibliotheek van deze omvang is een gericht thema het verschil tussen een verzameling en een stapel shovelware. Enkele richtingen die graven belonen:

• Developer runs. Alles van Team Ico (Ico, 2001; Shadow of the Colossus, 2005), of de korte, briljante Clover Studio-catalogus (Okami en God Hand, beide 2006). Kleine sets, grote opbrengst.
• Light-gun games. Namco's GunCon 2-ecosysteem – Time Crisis 2, Time Crisis 3, Vampire Night, Ninja Assault – is een complete, tentoonstelbare niche met het peripheral zelf als middelpunt.
• Licensed games die verrassend goed bleken. The Simpsons: Hit & Run (Radical Entertainment, 2003) is de koploper van een verrassend diepe categorie die de meeste verzamelaars principieel afdoen.
• Dead-server time capsules. Capcom's Resident Evil Outbreak en Outbreak File 2 werden geleverd met online play waarvan de servers allang verdwenen zijn – de schijven zijn de laatste fysieke artefacten van dat hele experiment.

Hardware is ook een richting. Naast de standaard zwarte uitvoeringen kreeg PAL-regio's de Satin Silver in zowel fat als slim vorm, plus Ceramic White en roze slims, terwijl Japan de beste voor zichzelf hield – de Ocean Blue fat en de Automobile Color Collection, een reeks consoles afgewerkt in autolak-kleuren. Varianten zijn nog redelijk vindbaar, wat niet eeuwig zo zal blijven.

De valkuilen: gewisselde hoesjes, gebleekte ruggen, liegende lasers

PS2-games zitten in gewone DVD-hoesjes, en dat is de valkuil: een gebarsten origineel wordt zonder woord in de advertentie verwisseld voor een generieke hoes of een gehavend ex-verhuurhoesje. Controleer of de coverinsert een scherpe originele print is, of de handleiding bij de regio past, en of het hoesje geen verhuur-sticker littekens draagt.

Ruggen zijn de andere stille doder. De blauwe PlayStation 2-banner vervaagt erg in zonlicht, en een plank met gebleekte, lichtgrijze ruggen is veel minder waard dan de voorkanten doen vermoeden. Bij online kopen, vraag om een recht-op-de-rug foto van de spine – verkopers fotograferen de voorkant omdat die het overleefd heeft.

En onthoud de laser. Plays GTA fine is geen gezondheidsscore; het is een verklaring over alleen zilveren schijven.

Hier is de harde conclusie: de PS2 is de laatste consolebibliotheek groot genoeg om in te verdwalen en nog steeds goedkoop genoeg om op een impuls te verkennen. Het venster waarin je kieskeurig kunt zijn – originele hoesjes, niet-vervaagde ruggen, sterke lasers – blijft niet voor altijd open. Kies je richting voordat het druk wordt. Welke claim jij?