Jak oceniać płyty GameCube, pudełka i zestawy konsolowe

Przechyl mini-płytę GameCube pod lampką biurkową i obracaj ją powoli. Uczciwe zużycie wygląda przypadkowo – tu potknięcie, tam odcisk palca. Jeśli jednak cała powierzchnia nosi jednorodny, okrężny wir od środka do krawędzi, jakby przeszła przez tarczę polerską, patrzysz na płytę po renowacji. To niekoniecznie dyskwalifikuje egzemplarz. To coś, o czym sprzedawca powinien był wspomnieć.

Mała płyta, mały margines błędu

Własnościowa płyta 8 cm GameCube oparta jest na technologii miniDVD i jej rozmiar zmienia sposób oceny. Dane są upakowane na małej powierzchni i odczytywane od wewnętrznego pierścienia na zewnątrz, więc rysa blisko centralnego otworu jest znacznie bardziej prawdopodobna, aby uniemożliwić uruchomienie gry niż taka sama rysa przy krawędzi.

Kierunek też ma znaczenie. Lekka rysa biegnąca prosto od środka do krawędzi przecina każdy tor danych raz i korekcja błędów zwykle sobie z tym poradzi. Rysa zakrzywiona wzdłuż toru – taka, którą płyta łapie, gdy luzem obija się w etui – niszczy długie odcinki danych i powoduje przycinanie oraz zawieszki, które sprzedawcy opisują jako „działa, przeważnie”.

Renowacja zdradza się, poza tym jednorodnym wirkiem:

Satynowy, matowy połysk zamiast głębokiego lustrzanego wykończenia, najbardziej widoczny pod kątem.
Powierzchnia do odtwarzania wyglądająca na nowszą niż strona z etykietą i pudełko, z którego pochodzi.
Drobne mikro-ryski, które wszystkie biegną w tym samym kierunku, jak szczotkowany metal.

Gry z wieloma płytami podwajają pracę. Kopia PAL Resident Evil 4 – majstersztyk Capcomu z 2005 na dwóch płytach – wymaga sprawdzenia obu płyt, i obu z tego samego regionu i nakładu.

Pudełka, okładki i dlaczego instrukcja to połowa wartości

Obudowy GameCube są solidniejsze niż kruche pudełka DVD od PS2, ale i tak pękają przy zawiasie i wokół gniazda płyty, a grafika mocno blaknie na słońcu. Sprawdź narożniki pod kątem wgnieceń i zajrzyj pod foliową koszulkę, czy nie ma charakterystycznych fal wodnych na okładce.

Potem policz, co jest w środku. Prawdziwa kopia CIB oznacza pudełko, okładkę, instrukcję i oryginalne wkładki – kopie NTSC zwykle wysyłano z kartami rejestracyjnymi i ulotkami promocyjnymi, podczas gdy wydania PAL miały grube wielojęzyczne instrukcje. Sprzedawcy, którzy znają swoją publiczność, wypunktowują to w ogłoszeniu: listing taki jak Luigi's Mansion z dołączoną instrukcją mówi ci dokładnie, jaki poziom kompletności kupujesz. Tytuł startowy z 2001 bez książeczki to kopia dla gracza; z kompletem zaczyna być przedmiotem kolekcjonerskim.

Player's Choice to dodruk, nie wada – ale wiedzieć, co trzymasz

Nintendo wznowiło swoje milionowe bestsellery pod budżetową etykietą Player's Choice, a na GameCube wyróżnik jest nadrukowany bezpośrednio na grafice okładki: srebrny pasek z logo Player's Choice na górze pudełka. To nie jest naklejka, więc nie da się jej odkleić – a etykieta na płycie i tylna grafika mogą różnić się od oryginalnego nakładu.

Hity takie jak Super Smash Bros. Melee i Mario Kart: Double Dash!! też doczekały się tego wydania, co oznacza, że oba nakłady są powszechne. Kopia Player's Choice działa identycznie, ale kolekcjonerzy płacą premię za oryginalne pierwsze wydania, więc stoi niżej na liście życzeń. Prawdziwą pułapką jest złożony egzemplarz: oryginalne pudełko kryjące płytę Player's Choice albo odwrotnie. Dopasuj grafikę płyty do pudełka zanim zapłacisz za pierwsze wydanie.

Kupujesz zestaw? Pięć kontroli zanim polecą pieniądze

Zestawy konsol kryją swoje problemy w szczegółach. Przejdź przez tę listę w konfrontacji ze zdjęciami sprzedawcy – albo osobiście, z kartą pamięci i płytą, której ufasz.

Drążki analogowe: powinny wracać pewnie do środka i zatrzaskiwać. Biały pył plastikowy wokół podstawy drążka oznacza, że miska pod spodem się tarcza – klasyczny kontroler weterana Melee. Sprawdź też, czy C-stick wciąż ma gumową nasadkę.
Karty pamięci: szara to Memory Card 59, czarna to 251, biała to 1019. Przetestuj, czy formatuje i przechowuje zapis – uszkodzona karta chętnie pożre twój progres później.
Klapka na płytę: zaczepy zawiasu pękają łatwo, a konsola odmawia obracania płyty, jeśli przełącznik pokrywy wskazuje, że jest otwarta. Powinna zamykać się z czystym, pewnym kliknięciem.
Porty: wszystkie cztery porty kontrolera powinny trzymać pewnie, a oba gniazda karty pamięci powinny odczytywać. Następnie obróć konsolę – oryginalny model DOL-001 ma port Digital AV Out dla wideo komponentowego, który Nintendo usunęło w późniejszym DOL-101.
Game Boy Player: dolmontowany dodatek to tylko połowa produktu, ponieważ płyta startowa to ta połowa, która ginie. Game Boy Player bez swojej płyty to w większości bardzo ładna podstawka dla konsoli.

Jedna końcowa herezja: płyta po renowacji w niemal idealnym pudełku to kopia dla gracza ubrana w strój kolekcjonera i w tym nie ma nic złego – o ile jest wyceniona jak taka. Prawdziwe pytanie przed każdym zakupem GameCube brzmi nie „jak czyste to jest?”, lecz „czy będę to na półce, czy grać w Melee do 2 w nocy?” Na te dwie odpowiedzi wystawiasz zupełnie inne oceny.