De GameCube verborgen parels waar verzamelaars stilletjes achteraan jagen

Niemand loopt een retrowinkel binnen en vraagt om Cubivore. Ze vragen om Melee, om Wind Waker, om Sunshine – en terwijl ze afdingen op spellen die iedereen al bezit, scannen de verzamelaars die het beter weten de onderste plank op zoek naar een doos met Shadow Lugia die op de voorkant loert.

De GameCube verkocht een fractie van wat de PlayStation 2 bereikte, dus de oplages waren mager over het hele catalogus heen – en voor het late, vreemde of third-party spul soms bijna verwaarloosbaar klein. Dat is de kans. Hier zijn de spellen die het waard zijn om te jagen voordat iedereen het doorheeft, plus de verpakkingsdetails die een echt complete kopie scheiden van een schijfje dat in een mooi uitziende doos rammelt.

De late-era RPG's waar Nintendo amper iemand over vertelde

Pokémon XD: Gale of Darkness verscheen in 2005, aan het einde van het leven van de GameCube, toen het grootste deel van het publiek al naar de Nintendo DS was vertrokken. Genius Sonority's opvolger van 2004's Pokémon Colosseum behield de Shadow Pokémon-grijpmechaniek en zette Shadow Lugia op de cover – een van de beste boxarts die Nintendo ooit leverde. Console Pokémon RPG's zijn zeldzame dieren, daarom blijven exemplaren zoals deze Pokémon XD-vermelding zelden lang liggen.

Skies of Arcadia Legends is de andere stille reus. Overworks' lucht-piraten RPG was al een cultfavoriet op de Dreamcast; de GameCube-port voegde nieuwe bounty-hunting zijcontent toe en zeilde vervolgens recht langs bijna iedereen. Exemplaren belandden nooit in uitverkoopbakken, en sindsdien zijn ze alleen maar moeilijker te vinden geworden.

Drie meer die op de lijst thuishoren:

• Baten Kaitos Origins (Monolith Soft en tri-Crescendo, 2006) – een alleen in Noord-Amerika verschenen prequel uitgebracht net voor de lancering van de Wii, wat verschrikkelijke timing voor de verkoop is en perfecte omstandigheden voor toekomstige schaarste.
• Chibi-Robo! (Skip Ltd.) – je speelt een robot van vier inch die huishoudelijk werk doet voor een worstelend gezin. Late release, bescheiden oplage, enorme charme.
• Fire Emblem: Path of Radiance (Intelligent Systems, 2005) – technisch first-party, maar het was de eerste console-Fire Emblem die in het Engels werd uitgebracht en Nintendo markete het als een niche-import. Verzamelaars behandelen het dienovereenkomstig.

Cubivore, Gotcha Force en de cultus van de kleine oplage

Cubivore: Survival of the Fittest is het schoolvoorbeeld. Ontwikkeld door Saru Brunei en naar Noord-Amerika gebracht door Atlus in 2002 – een uitgever waarvan het logo op een rug praktisch shorthand is voor kleine oplage – het is een spel over het opeten van andere kubusvormige dieren en muteren in steeds vreemdere vormen. Het kreeg helemaal geen PAL-release, dus Europese verzamelaars zitten vast aan importpremies voor een NTSC-kopie.

Gotcha Force, Capcoms toy-robot arena-brawler uit 2003, deed wat commerciële flops met toegewijde fans altijd doen: het werd stilletjes een chase-item. Winkels bestelden het niet opnieuw, de spelers die het hadden hielden het, en die rekensom keert nooit om. Als je een geboxte kopie tegen een normale prijs ziet, twijfel dan niet te lang.

Player's Choice-banner of eerste druk? Het doet er echt toe

Nintendo heruitgaf zijn bestsellers onder het Player's Choice-label, en op GameCube is de banner rechtstreeks op de coversleeve gedrukt – er is geen sticker om af te pellen. Het is hetzelfde spel eronder, maar verzamelaars betalen een echte premie voor de banner-vrije originele druk, en dat gat wordt meestal groter naarmate schone geboxte exemplaren opdrogen. Kopen om te bewaren? Neem de eerste druk. Kopen om te spelen? De Player's Choice-kopie is de verstandige zet, en de banner is in feite een bewijs dat het spel geliefd was.

Regio doet net zoveel ter zake. PAL-dozen hebben meertalige achterkanten, en sommige titels zijn in de ene regio beduidend schaarser dan in de andere. Resident Evil 4 – Capcoms meesterwerk uit 2005, dat eerst op GameCube verscheen en uit twee discs bestaat – is een goede test: een echte PAL-kopie zoals deze Resident Evil 4-vermelding heeft beide discs en de handleiding nodig, niet alleen een fraaie hoes.

Wat een echt complete GameCube-doos bevat

"CIB" wordt losjes gebruikt. Op de GameCube betekent compleet daadwerkelijk:

• De doos met zijn originele artworksleeve – controleer de rug op verkleuring door de zon, de klassieke plankbeschadiging.
• Elke disc. Meerdere-disc spellen zoals Resident Evil 4 zijn niet compleet met één disc, hoe mooi de doos er ook uitziet.
• De handleiding – het meest voorkomende ontbrekende stuk, daarom schrijven Europese verkopers trots "inkl. manual" meteen in de titel van de vermelding.
• Regiospecifieke inlegvellen: Noord-Amerikaanse exemplaren werden vaak geleverd met Nintendo Power-foldertjes, terwijl PAL first-party spellen vaak puntenkaarten voor Nintendos Europese loyaliteitsclub bevatte.

Hardware heeft zijn eigen valkuil. De Game Boy Player (model DOL-017) klikt op de poort onder de console en speelt Game Boy Advance-cassettes op je tv – maar het is dood gewicht zonder de Start-up Disc, die veel zeldzamer is dan het apparaat zelf omdat discs werden gescheiden en hardware niet. Een vermelding die beide bevat, zoals deze Game Boy Player, is degene die je daadwerkelijk wilt.

De GameCube-bibliotheek beloont mensen die het voor de hand liggende negeren. Melee staat volgend jaar nog steeds achter het glas; Cubivore misschien niet. Dus hier is de hot take: een Player's Choice-banner is niets om je voor te schamen – een ontbrekende handleiding wel. Welke GameCube-sleeper jaag jij nog, en zou je het eigenlijk hardop durven toegeven?