Hoe de Wii U een verkoopflop omzette in verzamelaarsgoud

Nintendo verscheepte in totaal ongeveer 13,5 miljoen Wii U-consoles tijdens de levensduur van het apparaat. De Wii daarvoor overschreed de 100 miljoen. Die kloof – de grootste faceplant in Nintendo's geschiedenis van thuisconsoles – is precies waarom de Wii U stilletjes een van de meest verzamelbare Nintendo-platforms is geworden die je nog kunt samenstellen zonder het huis te herhypothekeren.

De berekening is simpel: een kleine install base betekende kleine productieruns, en een beperkte bibliotheek betekent dat het daadwerkelijk voltooien van een collectie haalbaar is. Voeg daaraan toe dat de eShop in 2023 stopte met nieuwe aankopen, en fysieke discs de enige weg werden naar een aanzienlijk deel van deze catalogus. Falen, blijkt, veroudert mooi.

De flop zat er al in – en de korte productieruns ook

Gelanceerd in november 2012 en stopgezet begin 2017, wist de Wii U nooit los te komen van zijn naam. Veel kopers geloofden oprecht dat de GamePad een tabletaccessoire voor de Wii onder hun tv was – de console die ze hadden gekocht met Mario Kart Wii in de bundel. Nintendo's marketing maakte de twee nooit los van elkaar, en third-party uitgevers haakten binnen een paar jaar af.

Voor verzamelaars is die ramp juist een zegen. Uitgevers drukten voorzichtig tegen een krimpende install base, dus releases aan het eind van het leven bestaan in veel kleinere aantallen dan hun tegenhangers op GameCube of Wii. Er is geen magazijn vol in folie verpakte Wii U-voorraad dat de markt zal overspoelen – wat verscheept is, is wat bestaat.

De exclusives die nooit naar Switch ontsnapten

De Switch heeft deze bibliotheek gestript: Mario Kart 8, Bayonetta 2, Donkey Kong Country: Tropical Freeze en Pikmin 3 kregen allemaal ports en verkochten hun originelen prompt in. Wat achterbleef is het interessante deel – games zo verweven met de GamePad, of zo stilletjes opgegeven, dat ze nergens anders terechtkwamen.

• The Legend of Zelda: The Wind Waker HD (2013) en Twilight Princess HD (2016) – twee van de beste remasters die Nintendo ooit maakte, nog steeds gestrand op de Wii U. Wind Waker HD's snellere zeilen en herschreven Triforce-zoektocht maken het de definitieve versie van dat spel, punt uit.
• Star Fox Zero (2016) – co-ontwikkeld met PlatinumGames en volledig gebouwd rond dual-screen richten. Houd je ervan of niet, het is structureel onportable.
• Nintendo Land (2012) – de pack-in die de hele console verklaart. De asymmetrische multiplayer werkt alleen als iemand één scherm in de handen heeft.
• Kirby and the Rainbow Curse (2015) – stylusgestuurde kleianimatie-Kirby, uitgebracht als Kirby and the Rainbow Paintbrush in PAL-regio's. Handig om te weten als je naar verzegelde exemplaren regio-overstijgend zoekt.
• Paper Mario: Color Splash (2016) – uitgegeven terwijl het platform naar het mortuarium werd gereden, en nooit ergens anders herrezen.

Dan is er de digitale begraafplaats. Zodra de eShop stopte met aankopen, werden GamePad-afhankelijke downloads zoals het Deens gebouwde Affordable Space Adventures effectief onverkrijgbaar – geen disc, geen vermelding, geen ingang. Elk eShop-only Wii U-titel zit nu verzegeld in consoles die hem al geïnstalleerd hebben. Dat is het sterkste argument voor fysieke media aan deze kant van de PS3-winkelpaniek.

De GamePad is de aankoopbeslissing – alles anders is onderhandelbaar

Hier is het directe gedeelte: een Wii U zonder GamePad is een onderdelenmachine, geen verzamelobject. Voor de initiële console-installatie is er een nodig. Nintendo Land, Star Fox Zero en Super Mario Maker vereisen er één. En GamePads werden nooit los verkocht in westerse winkels – vervangers liepen via Nintendo's reparatiekanaal, en veel succes daarmee vandaag de dag.

Dus wanneer je een console inspecteert, is de GamePad (model WUP-010) waar de deal leeft of sterft:

• Schermslijtage. Het 6,2-inch, 854×480 display is resistief, niet capacitief – het krast veel makkelijker dan een telefoonscherm. Kantel het onder schuindaklicht en kijk naar stylusgeulen, vooral bij units die Mario Maker of Art Academy draaiden.
• Accuconditie. De standaardcel is een bescheiden 1500 mAh, ontworpen voor slechts een paar uur bij nieuw, en een tien jaar oude kan nauwelijks nog een lading vasthouden. Hij is door de gebruiker vervangbaar achter een klein geschroefd paneel, maar test het: een GamePad die alleen werkt wanneer gedockt is een rood vlaggetje en moet ook geprijsd worden alsof dat zo is.
• Synchronisatie. Het koppelen van een GamePad aan een console betekent het matchen van vier kaartnaamsymbolen (♠♥♦♣) die op de tv worden getoond. Als een verkoper niet kan aantonen dat de GamePad gesynchroniseerd en draadloos werkt, neem dan aan dat hij dat niet doet.

Sticks en knoppen doen er ook toe – controleer op analoge drift – maar dat zijn gewone controllerproblemen. Het scherm en de accu zijn de Wii U-specifieke zaken.

Koop de flop voordat het respect arriveert

Het speelboek schrijft zichzelf: zorg eerst voor een console met een gezonde originele GamePad, en bouw dan verder. Lanceringstijdperk-standaards zoals New Super Mario Bros. U zijn de betaalbare instap; late-life exclusives en alles wat GamePad-afhankelijk is, zijn waar schaarste echt bijt. Doosconsoles met hun inserts intact verdienen een grondige blik, want die oversized doos was het eerste wat de meeste huishoudens weggooiden.

De GameCube bracht een decennium door als punchline voordat verzamelaars besloten dat hij geliefd was. De Wii U doorloopt hetzelfde traject in versneld tempo, met een kleinere bibliotheek en minder overgebleven complete-in-box exemplaren. De enige echte vraag is of je nu wilt jagen, terwijl verkopers nog 'oude Nintendo-tablet-ding' in de advertentietekst schrijven – of later, wanneer ze hebben uitgevogeld wat het is.