Waarom de meeste PS2-games goedkoop zijn en een paar absoluut niet

Elke vlooienmarktdoos met PlayStation 2-spellen vertelt hetzelfde verhaal: vier FIFA-schijven, een geschuurde Gran Turismo 3, een SingStar-doos zonder microfoons – en, soms, één doos die meer waard is dan de rest van de kist bij elkaar. Leren die doos te herkennen is de hele kunst van PS2-verzamelen, want geen console heeft zo'n groot verschil tussen bodemwaarde en topwaarde.

Waarom de bestverkochte console ooit een kopersmarkt is

De PS2 verkocht meer dan 150 miljoen exemplaren sinds de lancering in 2000, en de bibliotheek telt duizenden titels. Oplages waren kolossaal, en de meeste van die schijven zijn nog steeds in omloop. Als het aanbod zo groot is, maken decennia van verzamelaarsvraag nauwelijks een deuk.

Dus de redelijke standaardaanname voor een willekeurig PS2-spel is: goedkoop. Sportjaargangen, filmlicenties, partyquizcompilaties – in overvloed geperst, massaal ingeruild, nog steeds overal te vinden. Dat is geen gebrek. Het betekent dat je voor minder dan één enkele in doos zittende Nintendo-zeldzaamheid een echt geweldige plank van honderd spellen kunt samenstellen.

De hoeken van de bibliotheek die echte premies dragen

Het dure spul clustert op voorspelbare plekken, en survival horror voert de lijst aan: Punchline's Rule of Rose (2006), FromSoftware's Kuon (2004) en Capcom's Haunting Ground (2005) combineerden allen kleine oplages met cultvolgers die pas later ontstonden – en geen van allen heeft een heruitgave gehad om de druk te verlichten.

• Late uitgaven. Alles wat na de komst van de PlayStation 3 werd uitgegeven verscheen in bescheiden aantallen omdat de markt was doorgegroeid. Late JRPG's en nichelocalisaties zijn favoriete jachtgebieden.
• Peripheral-afhankelijke spellen. Light-gun titels zoals Time Crisis 2 waren gebouwd rond de GunCon 2, die alleen op een CRT-televisie werkt – complete, werkende sets worden elk jaar zeldzamer.
• Spellen waarvan nostalgie niet loslaat. The Simpsons: Hit & Run (2003) verkocht veel, maar heeft nooit een remaster of digitale heruitgave gehad, dus de vraag van een hele generatie valt volledig op originele schijven.
• Eerste drukken en gecertificeerde exemplaren. Een gecertificeerde first-print Resident Evil Outbreak File #2 verhandelt in een andere markt dan een losse schijf – je betaalt voor herkomst, niet voor gameplay.

Black label, Greatest Hits, Platinum – doet de druk er toe?

Oorspronkelijke persingen – black-label in NTSC-regio's – zijn waar verzamelaars op jagen. De budgetherdrukken kwamen later: rood-bannerd Greatest Hits in Noord-Amerika, zilveren Platinum in PAL-gebieden, PlayStation 2 the Best in Japan. Een herdruk is meestal bewijs dat een spel goed verkocht is, wat meestal bewijs is dat het common is.

Als je gewoon wilt spelen, zijn herdrukken de slimme koop: hetzelfde spel, vriendelijker prijs. Af en toe verschilt de persing echt – first-run exemplaren van Grand Theft Auto: San Andreas bevatten nog de uitgeschakelde Hot Coffee-inhoud die latere versies weghaalden, en dat is precies waarom sommige verzamelaars de eerste druk willen. Maar als regel zal een plank met rode ruggen altijd minder opbrengen dan dezelfde plank in black. Eerlijk of niet, dat is de markt.

Conditie, handleidingen en het meest werkzame woord in advertenties

Begin bij de schijf. PS2-spellen werden geleverd op zilverkleurige onderkanten van dvd's en blauwgetinte cd's, en de blauwe schijven zijn berucht kieskeurig – vroege 'fat' consoles hadden er zelfs nieuw moeite mee. Lichte oppervlakterandjes schaden zelden de speelbaarheid of prijs; diepe krassen, opnieuw polijsten met draaipatronen en gebarsten centrumhubs doen dat wel.

Dan volledigheid. De handleiding telt meer dan nieuwkomers verwachten, PAL-verzamelaars hechten waarde aan de juiste taalbijsluiters, en het doosomslag moet een originele print zijn, geen inkjetkopie. CIB – complete in box – is de eerlijke basis voor prijsvorming; een losse schijf is een ander, goedkoper beest. Verzegelde exemplaren vallen weer in een eigen categorie, waar zelfs een veelvoorkomend partyspel een pronkstuk wordt.

Tot slot het woord zeldzaam. Het verschijnt op meer PS2-advertenties dan welk ander bijvoeglijk naamwoord ook, meestal geplakt op een sportspel dat miljoenen verkocht. Echte schaarste toont zich als weinig beschikbare exemplaren en consistente verkochte prijzen – niet als hoofdletters in een titel. Als een "ZELDMAA R" spel tien exemplaren heeft met wild verschillende vraagprijzen, beschrijft de verkoper zijn hoop, niet de markt.

Hier is de conclusie die steken kan geven: de goedkoopheid van de PS2 is het beste eraan. De PS1-bibliotheek was ooit ook bankkussenvondst, en kijk hoe dat is uitgepakt. Koop de spellen waar je echt van houdt terwijl de kisten nog vol zitten – en als je blauwondersteunde survival horror met de handleiding intact spot, leg het dan niet terug.