Waarom Xbox de beste instap is voor consoleverzamelaars

Draai een originele Xbox om die sinds 2003 op zolder heeft gelegen en de kans is groot dat de klokcondensator stilteletjes op het moederbord lekt. Dat is de vreemde plek die Microsofts eerste console inneemt: jong genoeg dat rommelmarkten hem nog als troep prijzen, oud genoeg dat hij faalt als echt retro-hardware. Voor een verzamelaar is die overlap de sweet spot.

Lancering-hardware met tanden: condensatoren, drives en de Duke

De originele Xbox werd in november 2001 gelanceerd en gebouwd als een pc in een tankchassis – Intel-processor, Nvidia-graphics en de eerste ingebouwde harde schijf in een mainstream console. Die pc-erfenis is waarom modders er dol op zijn, en ook waarom hij pc-achtige faalpunten heeft.

De grote boosdoener is de klokcondensator. Moederbordrevisies 1.0 tot en met 1.5 gebruiken een condensator die met de tijd lekt en de sporen eronder aantast; de laatste 1.6-revisie verving hem door een onderdeel dat dat niet doet. Als je een vroegere console koopt, is hem openen en die condensator doorknippen standaardpraktijk in de community – de Xbox draait prima zonder.

Controleer ook het dvd-station: vroege units werden geleverd met Thomson-drives die moeite hebben met het lezen van schijven twee decennia later, terwijl Samsung-drives degene zijn die je hoopt te vinden wanneer je het kastje opent. En onthoud dat de standaard harde schijf aan zijn console is gekoppeld, dus een kapotte schijf is geen eenvoudige wissel zonder eerst de EEPROM-sleutel te halen. Kies tenslotte een kant in het controllerdebat – de enorme Amerikaanse launchpad bijgenaamd de Duke, of de kleinere Controller S die Japan vanaf dag één kreeg en die later door iedereen werd overgenomen.

Rode ringen, en de 360's die het echt overleven

De Xbox 360 kwam in 2005 en geeft het scene zijn tweede akte – plus het meest beruchte hardwareverhaal. Vroege launch-borden vielen massaal uit door de Red Ring of Death, dus een niet-geteste vroege console is een gok, geen koopje. Latere Jasper-revisies en het 2010 Slim-ontwerp zijn veel taaier en zijn betere dagelijkse spelers.

Beide generaties leverden ook speciale consoles waar de community daadwerkelijk naar zoekt. Bij de originele Xbox: let op de doorschijnend groene Halo Special Edition en de heldere Crystal-editie; bij de 360: de groen-en-gouden Halo 3-console, de rode Gears of War 3-machine, en de R2-D2-gethematiseerde Kinect Star Wars-bundel die droidgeluiden piept als je hem aanzet. Compleet-in-doos voorbeelden met bijpassende inserts zijn waar de echte jacht plaatsvindt – en omdat de console in Japan bescheiden verkocht werd, zijn JP-NTSC-hardware en -games een schaarse, ondergewaardeerde niche op zich.

DVD-tijdperk conditie: de doos liegt meer dan de schijf

Aangezien Xbox-games op dvd's werden uitgebracht, komt pure schijfrot veel minder voor dan bij oudere cd-gebaseerde systemen. De echte vijanden zijn alledaags:

• Hubscheuren rond de centrumpen, veroorzaakt door stijve spindle-kernen
• Schijven gepolijst tot een waas door verhuurzaak-resurfacingmachines
• Afgebroken lipjes en gescheurd artwork op de standaard dvd-achtige dozen
• Ontbrekende handleidingen – bijna alles werd met een meegeleverd boekje verzonden, dus compleet betekent compleet

Culttitels zijn waar conditie al rendeert. Een complete kopie van Call of Cthulhu: Dark Corners of the Earth – Headfirst Productions' 2005 Lovecraft-sleeper – is precies het soort late-release dat verzamelaars hoog waarderen, omdat schone exemplaren de enigen zijn die iemand wil. Dezelfde logica geldt voor de Halo 2 Limited Collector's Edition steelbook, waarbij elke deuk in de metalen doos de waardevermindering voor je doet.

Waarom de instapprijs nog steeds zakgeld is

Hier is het toegankelijke deel: Microsoft liet deze games in enorme aantallen persen, en nostalgievraag is nog niet volledig gearriveerd. Het merendeel van beide bibliotheken kost minder dan een afhaalmaaltijd, en partijtjes zoals een drie-console Xbox-bundel of een 360-driepack aangevoerd door LIMBO laten je snel planken vullen terwijl je uitvindt wat je echt graag verzamelt.

De uitzonderingen bevestigen de regel. Steel Battalion met zijn pedaal-uitgeruste, twee-stick monster van een controller, Japan-only FromSoftware-curiosa zoals Metal Wolf Chaos, en Sega's Panzer Dragoon Orta trekken al serieuze aandacht. Bijna alles anders ligt nog steeds in uitverkoopbakken te wachten.

Elke verzamel-scene krijgt een venster waarin de hardware goedkoop is, de reparaties gedocumenteerd zijn, en de grails nog niet verspreid zijn. Het venster van Nintendo is gesloten. Dat van Sony sluit. Dat van Xbox staat wijd open – en de lekkende condensatoren doen je een plezier door de kudde te dunnen. De echte vraag is niet of dit spul duur wordt; het is of jij je exemplaren al hebt wanneer dat gebeurt.